خورش آلو با مرغ نام ساخته آخر مرجان ساتراپی محصول سال 2011 است که برگرفته از کتابی به همین نام و به نویسندگی خود او است. ژاندر آن درام است و محصول کشور فرانسه است و تنها هنرپیشه ایرانی آن گلشیفته فراهانی است.
گلشیفته فراهانی
اگر به فیلمهای درام علاقه مند هستید کمی با چاشنی فیلم هنری، حتماً دیدن این فیلم را به شما توصیه می کنم. من که واقعاً دوستش داشتم.
داستان فیلم در ایران قدیم اتفاق می افتد و راجع به زندگی ویولونیستی بنام ناصرعلی است.
بنظر من نحوه به تصویر کشیدن درام و بازی هنرپیشه ها و از همه مهمتر سناریوی فیلم عالی است.
من همه لحظه های این فیلم رو می پسندم، یعنی از اول تا آخرش، ولی 6 دقیقه تقریباً پایانی فیلم که بی کلام است و موسیقی بسیار بسیار زیبای ویولون اثر Olivier Bernet روی آن گذاشته شده است، واقعاً بنظرم بی نظیر است. یعنی هر کلامی می خواست به جای این 6 دقیقه بگذارد به این زیبایی از کار در نمی آمد. نام track این موسیقی، Final از سی دی Poulet aux prunes است اگر مایل بودید در اینترنت آن را گوش بدهید ولی تا فیلم را نبینید، به زیبایی فوق العاده نوازندگی این قطعه و مناسب بودن آن بر روی آن 6 دقیق از فیلم پی نخواهید برد.
کارگردانی مرجان ساتراپی در این فیلم که به همراهی Vincent Paronnaud که در کار قبلی خانم ساتراپی پرسپولیس هم با ایشان همکاری کرده بود، انجام گرفته واقعاً عالی است و من به ایشان تبریک می گویم به خاطر این پختگی در کار.
Vincent Paronnaud & Marjan Satrapi
بنظرم این سبک، فیلم درست کردن مخصوص کارگردانهای کهنه کار سینمای جهان است و در آوردن کار به این تمیزی حاصل تجربه چندین و چند ساله است و به قول ایرانیها موی سپید می خواهد، ولی مرجان ساتراپی به خوبی از عهده آن برآمده است و به ایشان برای این همه استعداد و نبوغ تبریک می گویم و از صمیم قلب امیدوارم که روز به روز شاهد کارهای بهتری از ایشان باشیم و خیلی خوشحالم که این استعدادها در محیطی بسته و خفه هدر نمی روند.





هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر