من در دو کشور به غیر از ایران زندگی کرده ام و این داستانی
که الان برایتان می خواهم بگویم در هر دو کشور و همچنین ایران بارها برایم اتفاق
افتاده است
من نمی فهمم چرا همیشه یک ایرانی آدم را از کمی دورتر
زیرنظر دارد؟ نمی دانم چرا به جلو نمی آیند و سلام نمی کنند؟ وقتی به آنها سلام می
دهی، می آیند و تا وقتی زمان اجازه بدهد وراجی می کنند ولی قبل از آن رفتار عجیبی
دارند که کمین می کنند انگار که چیزی را شکار کنند
این سکانس آشنا رو براتون به تصویر می کشم: جایی ایستاده ام
منتظر، دوستان و آشنایان از ملیتهای دیگر جلو می آیند و سلام و احوالپرسی می کنند
و گاهی به نشانه دوستی بغل هم می کنند
همان موقع، بعلت رِنج نرمال میدان بینایی چشمم بدون نگاه
کردنِ به آن نقطه مشخص؛ متوجه میشم کسی بهم زل زده بعد که نگاه می کنم می بینم دست
بر قضا، دوست هموطنم از پشت درخت و معمولاً با یک عینک دودی تیره، داره منو به
اصطلاح می پاد. وقتی جلو می روم و سلام می کنم با این عکس العمل مواجه می شوم که : عه؟؟؟ سلام (معنی: ندیده بودمت!!!)
سوال: چرا؟
جواب: گزینه مناسب را به سلیقه خود انتخاب کنید
الف) عدم اعتماد بنفس (فرضیه: اول او باید به من سلام کند، اگر من اول سلام کنم کسر شأنم می شه)
ب) می خوان قبل از سلام، مقداری فضولی هم کرده باشند ببینند
طرف با بقیه چی می گه و چی می شنوه؟
ج) شاید نمی خوان باهام صحبت کنن (گزینه غیرممکن، چون بعد
از سلام کردن، مخم رو داغ می کنن از بس حرف می زنن)
د) همینطوری خل هستند (بیخود و بی جهت)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر